امـروز جمعه, 26 مرداد 1397
No image found!
تدابیر نفسانی و معنوی در  پیشگیری ، درمان بیماری ها و ارتقأ سلامت

تدابیر نفسانی و معنوی در پیشگیری ، درمان بیماری ها و ارتقأ سلامت

تالیف: دکتر محمد مهدی اصفهانی

موضوع:  کتاب حاضر متن بازنویسی شده سخنرانی دکتر محمد مهدی اصفهانی می باشد

به کوشش: صدیقه اسحاقی

تعداد صفحات: 80 صفحه

اندازه و نوع جلد: پالتویی و شومیز

نوبت وسال چاپ : 1395 ، چاپ اول

قیمت: 4000 تومان

Readmore..

مجموعه آثار دکتر سید جلال مصطفوی کاشانی جلد ششم حل مسئله لاینحل دارو نقد بر کتاب طب داخلی هاریسون

مجموعه آثار دکتر سید جلال مصطفوی کاشانی جلد ششم حل مسئله لاینحل دارو نقد بر کتاب طب داخلی هاریسون

زیر نظر : دکتر محسن ناصری

گردآوری و تنظیم: متانت سیفایی و مجید مصطفوی

تعداد صفحات :282 صفحه

اندازه و نوع جلد: وزیری و شومیز

نوبت و سال چاپ : 1395 چاپ اول

قیمت:18000 تومان

Readmore..

مجموعه آثار دکتر سید جلال مصطفوی کاشانی جلد پنجم

مجموعه آثار دکتر سید جلال مصطفوی کاشانی جلد پنجم

زیر نظر: دکتر محسن ناصری

گردآوری و تنظیم:متانت سیفایی و مجید مصطفوی

تعداد صفحات :448 صفحه

اندازه و نوع جلد:وزیری و شومیز

نوبت سال چاپ: 1395،چاپ اول

قیمت:23000 تومان

Readmore..

شرح کتاب الفصول لابقراط

شرح کتاب الفصول لابقراط

مولف : لابن ابی صادق النیشابوری

تصحیح: دکتر محمد علی لسانی فشارکی

تعداد صفحات:  300 صفحه

انواع و نوع جلد: وزیری ، شومیز

نوبت وسال چاپ : 1394 چاپ اول

قیمت: 15000 تومان

Readmore..

مجموعه آثار دکتر سید جلال مصطفوی کاشانی جلد چهارم

مجموعه آثار دکتر سید جلال مصطفوی کاشانی جلد چهارم

 

زیر نظر: دکتر محسن ناصری

گرداوری و تنظیم: دکتر ناصر رضایی پور

دکتر حسین رضایی زاده

دکتر سمیه احمدی نیری

دکتر اکرم حاجی زمانی

مقدمه: دکتر محمد  مهدی اصفهانی

تعداد صفحات: 518 صفحه

اندازه و نوع جلد: وزیری ، شومیز

نوبت وسال چاپ : 1394 چاپ اول

قیمت : 25000 تومان

Readmore..

مصالح الابدان و الانفس

مصالح الابدان و الانفس

کتاب گرانقدر مصالح‌الابدان والانفس تألیف ابوزید احمدبن سهل بلخی حکیم شیعی، متکلّم، فیلسوف و دانشمند پرکار است که در این اثر به زیباترین و رساترین شکلی ضمن پرداختن به راهکارهای تأمین سلامت جسم، روان، جامعه و محیط زیست با تأکیدی ویژه و اختصاص سهمی شایسته به سلامت جان و روح پرداخته و پیوستگی و آمیختگی جسم و روح را در دوران حیات و تأثیر و تأثر این دو را از یکدیگر مورد بحث قرار داده و راهکارهای منطقی و دستورالعمل‌های مناسب و کارآزموده‌ای ارائه نموده است به‌گونه‌ای که به حق باید آن را به عنوان شاهکاری درخور ستودن به جهانیان معرفی نمود.

مولف: ابن زید احمد بن سهل البلخی

ترجمه: دکتر فاطمه ملایم

تعداد صفحات: 254 صفحه

اندازه و نوع جلد :وزیری ، شومیز

نوبت و سال چاپ : 1394 چاپ اول

قیمت: 16000 تومان

Readmore..

شرح الموجز فی الطب

شرح الموجز فی الطب

شرح الموجز هو شرح کتب نفیس بن عوض الکرماني علی "کتاب الموجز في‌الطبّ" تألیف علاءالدین ابوالحسن علي بن أبي الحزم القرشي الذي لقّب بابن نفیس، و هو یشتمل علی أربعة أجزاء. یعتبر هذا الکتاب تصحیحا للقسم الأول، أي: «کلیات» من الکتاب هذا. یفوق حجم الشرح النص أکثر بکثیر و قد کتب نفیس بن عوض في بعض الأحیان ذیل کلمة أو عبارة صغیرة إیضاحات مفصلة و مکملة تحتوي نکت بدیعة قلما توجد في کتاب. و تفید قراءة هذا الکتاب طلاب الطبّ القدیم و کذلک الذین یهتمّون باستیعاب أسس الطبّ القدیم و کلیاته.

مولف:لنفیس بن عوض کرمانی

تصحیح:  دکتر حسن میرصالحیان

تعداد صفحات:275 صفحه

اندازه نوع جلد: وزیری ،شومیز

نوبت و سال چاپ: 1394 چاپ اول

قیمت :16000 تومان

Readmore..

طب دارا

طب دارا

نسخه نفیس کتاب طب دارا به زبان فارسی در 200 برگ و به خط نستعلیق در سال 1237 هجری قمری نگاشته شده است و در عین اختصار جنبه‌های علمی و عملی طب را در بردارد. مؤلف در بخش حفظ‌الصحه و معالجات غیر از بیماری‌های چشم از کتاب خفی علایی اقتباس کرده و در بقیه مباحث از جمله امور طبیعیه، احکام نجومی در تدابیر، تفسره، بیماری‌های چشم و ادویه مرکبه و مفرده به نظر می‌رسد تالیفی مستقل باشد. وی با جستار در آثار پیشینیان مباحث را به گونه‌ای انتخاب کرده است که خلاصه‌ای جامع و مانع از تمامی علم طب در اختیار خواننده قرار می‌دهد. در انتهای آن نیز ترجمه‏ای از کتاب برءالساعه زکریای رازی وجود دارد که با توجه به ارائه بهترین درمان‌ها در کمترین زمان مورد علاقه اطباء است.گزیده ای از مقدمه استاد دکتر محمد مهدی اصفهانی کتاب حاضر،که اینک تدوینی نو از آن در پیش رو است اثري است در حد خود ارزشمند از حکیمی هوشمند به نام شیخ محمد خطیب که در مقدمۀ ادیبانۀ کتاب که با تعبیرات زیبائی از کاربرد اصطلاحات پزشکی و نام آثار برجسته پزشکی ایران آمیخته است به چگونگی شکل گیري اندیشه، گزینش مأخذ و بالاخره تألیف کتاب پرداخته است و به کاستی‌هاي علمی و ساده‌انگاري‌هاي معاصران خود در خدمت پزشکی گله‌مندانه اشاره دارد و شیوة نادرست برخی از آنان را به تیري در تاریکی افکندن تشبیه میکند.

مولف : شیخ محمد خطیب طبیب

مقدمه: دکتر محمد مهدی اصفهانی

تصحیح: دکتر مریم ایرانزاد اصل

دکتر نسرین بعیری

دکتر مهدی شعبانی

تعداد صفحات: 366 صفحه

اندازه و نوع جلد: قطع وزیری، شومیز

نوبت وسال چاپ : 1394 چاپ اول

قیمت : 18000 تومان

Readmore..

30 امین نمایشگاه بین المللی کتاب

30 امین نمایشگاه بین المللی کتاب

مقدم سبزتان را در سالن A3 راهرو 5 غرفه 26 گرامی می داریم

Readmore..

نسخ خطی

نسخ خطی

انتشارات طب سنتی ایران دارای مجموعه 2000 جلدی از نسخ خطی در زمینه طب سنتی می باشد.لیستی که در ادامه مطلب آورده شده است اسامی این کتب و مؤلفین این آثار می باشد.در صورت تمایل تهیه این کتب با شماره 09107956905 برای سفارش تماس حاصل فرمائید.

Readmore..

فروش نسخ خطی

نسخ خطی طب سنتی ایران

 

محبوبترین ها

تدابیر درمانی

در این بخش به کلیات اصول تدابیر درمانی که ممکن است در درمان هر بیماری به‌کار رود اشاره می‌شود. به عبارت دیگر، این بخش شامل سرفصل‌های روش‌های درمان در طب سنتی ایران است که لازم است هرگاه در جای خود استفاده می‌شوند شرایط کلّی آنها نیز رعایت شود.

 

تدبیر غذا در بیماری

با توجه به اهمیت بسیار زیاد تدبیر غذا در حفظ سلامت، و همچنین نقش آن در تدابیر درمانی طب سنتی ایران، علاوه بر تدابیر غذایی گفته شده در بخش قبلی، مواردی از تدابیر درمانیِ مربوط به غذا در اینجا نیز ذکر می‌گردد:

قوانین منع غذا

به‌طور کلی در هنگام بحران و در انتهای بیماری، غذا منع می‌گردد تا طبیعت درگیر هضم غذا نشود و از مقابله با بیماری و دفع آن باز نماند زیرا طبیعت در آنِ واحد توانایی توجه به دو جهت مخالف را ندارد.

قوانین کاهش غذا

کاهش غذا می‌تواند در کیفیت، یا در کمیت، و یا در هر دو اِعمال شود.

  • کاهش کیفیت و افزایش کمیت غذا: هنگامی به‌کار می‌رود که با وجود امتلاء و انباشتگی بدن بیمار از اخلاط فراوان، اشتها و قدرت هضم او زیاد باشد و تحمل غذا نخوردن برایش دشوار یا غیر ممکن باشد. در این حال، کاهش کیفیت و افزایش کمیت غذا از سویی موجب فرونشستن اشتها و درگیر کردن معده به هضم می‌شود، و از سوی دیگر به‌علت کم بودن مواد مغذی آن، کمیت اخلاط را افزایش نمی‌دهد. اکثر سبزیجات و میوه‌جات را می‌توان بدین منظور به‌کار برد.
  • کاهش کمیت و افزایش کیفیت غذا: در مواقعی کاربرد دارد که اشتها و قوت هاضمه کم، ولی بدن به غذا نیازمند باشد. در این حال، کاهش کمیت غذا موجب هضم راحت‌تر، و افزایش کیفیت غذا سبب تغذیه و تقویت بدن می‌شود. آب گوشت‌های مختلف و زردة تخم‌مرغ عسلی را می‌توان بدین منظور توصیه کرد.
  • کاهش توأم کمیت و کیفیت غذا: هنگامی کاربرد پیدا می‌کند که کم‌اشتهایی و ضعف هاضمه با امتلاء همراه باشد، تا مقدار غذا با میل و اشتهای بیمار و قدرت هاضمة وی متناسب باشد، و از افزونی اخلاط و زیادتر شدن امتلاء نیز جلوگیری شود.
  • افزایش کمیت و کیفیت غذا: در ابتدای بیماری‌های مزمن کاربرد دارد؛ به‌شرطی که اشتها زیاد، و هضم قوی باشد و بدن نیز به غذا و تقویت نیاز داشته باشد. دلیل به‌کار بستن این تدبیر آن است که بدن بتواند بیماری را تحمل کند و قوای آن تا رسیدن به مرحله بحران باقی بماند.
  • غذای سریع‌النفوذ هنگامی به‌کار می‌رود که بدن نتواند تأخیر رسیدن غذا را تحمّل کند.
  • غذای غلیظ (مانند پاچة گوسفند) برای کاهش حس در افرادی که حس آنها افزایش یافته است[1] استفاده می‌شود. زیرا از غذای غلیظ، دم غلیظ و نهایتاً روح غلیظ تولید می‌شود و نفوذ قوه نفسانی کاهش می‌یابد.

 

اصول تدابیر درمان بیماری با دارو (دارو درمانی)

درمان به وسیله دارو بر سه اصل استوار است:

اصل اول ـ بررسی کیفیات چهارگانه دارو

اصل دوم ـ بررسی کمیت دارو و انتخاب مقدار لازم از داروی مشخص

اصل سوم ـ بررسی وقت مناسب برای تهیه و مصرف دارو

اصل اول: پس از شناخت بیماری لازم است پزشک دارویی را انتخاب کند که کیفیتش مخالف کیفیت بیماری باشد. به‌عنوان یک قانون کلی، تندرستی با کیفیت مشابه حفظ می‌شود و بیماری با کیفیت متضاد درمان می‌گردد.

اصل دوم: برای انتخاب مقدار مناسب دارو لازم است طبیب موارد زیر را تشخیص دهد و سپس اقدام به درمان کند:

  1. 1. مزاج عضو بیمار
  2. 2. درجة بیماری
  3. 3. تناسب دارو با حالات مختلف بیمار و شرایطی که بیماری در آن رخ داده است، مواردی مانند جنس، عمر، عادات، فصل، شهر، حرفه، قوت بیمار و هیئت ظاهری بیمار.

بر این اساس باید به چهار نکته توجه داشت:

الف) مزاج عضو: طبیب مزاج عضو بیمار را با مزاج طبیعی عضو مقایسه می‌کند و تشخیص می‌دهد این موازنه تا چه حد به هم خورده است و با چه دارویی و با چه مقدار از آن دارو می‌تواند آن مزاج را به حال طبیعی خود باز گرداند. مثلاً اگر عضوِ سرد مزاجی دچار سوءمزاج گرم گردد، پیداست که سببی قوی در کار بوده است، بنابراین نیاز به تبرید بیشتری می‌باشد، ولی اگر عضوِ گرم مزاجی دچار سوءمزاج گرم شود تبرید کمتری لازم است.

ب) خلقت عضو: انتخاب دارو از نظر قدرت نفوذ، لطافت، تعیین مقدار و درجة دارو، برحسب توخالی یا توپُر بودن عضو، فشردگی و تکاثف عضو یا تخلخل آن متفاوت است.

ج) محل و وضعیت عضو: وضعیت عضو تحت تأثیر جایگاه عضو و همچنین اعضای مشارک آن است. آگاهی به مشارکت اعضاء موجب می‌شود که طبیب بداند چگونه دارو را به عضو درگیر برساند، مثلاً اگر ماده بیماری در قسمت مقعر کبد باشد -که با روده‌ها مشارکت دارد- ماده را باید از طریق اسهال دفع کرد؛ و اگر ماده در قسمت محدّب کبد باشد -که با سیستم ادراری مشارکت دارد- ماده را باید از طریق ادرار بیرون راند.

استفاده از جایگاه عضو به دوری و نزدیکی آن نیز بستگی دارد:

اگر عضو مانند معده نزدیک باشد، داروهای معتدل خوراکی در کوتاه‌ترین زمان به آن می‌رسند و بر آن اثر می‌گذارند در حالی‌که هنوز قوت دارو باقی است. ولی اگر عضوی مانند ریه دور باشد، قوت دارو قبل از رسیدن به موضع اثر کاهش می‌یابد، بنابراین لازم است قوای دارو افزایش یابد.

د) قوای عضو.

 


تدبیر سوءمزاج

  • در درمان سوءمزاجی که در حال شکل‌گیری است، رعایت ستة ضروریه در جهت رفع سبب سوءمزاج کارساز است.
  • در مورد سوءمزاجی که تازه اتفاق افتاده است، باید هم معالجه به ضد انجام پذیرد و هم ستة ضروریه برای از بین بردن سبب رعایت شود.
  • برای درمان سوءمزاج مستحکم معالجه به ضد صورت می‌پذیرد. سوءمزاج سرد در ابتدا آسان ولی در انتها سخت درمان می‌شود، ولی سوءمزاج گرم در ابتدا سخت و در انتها آسان درمان می‌شود. سوء‌مزاجِ تر سریع‌تر و راحت‌تر از سوء‌مزاج خشک درمان می‌پذیرد.

 

تدابیر کلی استفراغات

تعریف: استفراغ، خارج کردن هر چیزی است که با کمیت یا کیفیت خود موجب آزار بدن شود.

لازم است در استفراغ و پاکسازی اخلاط و مواد زاید، به نکات زیر توجه شود:

  1. 1. به کار بردن دارو در انسان سالم، خصوصاً داروی قی‌آور یا مسهل، مضر است.
  2. 2. نوع و روش استفراغ باید به گونه‌ای باشد که تنها خلط بد از بدن خارج شود؛ که نشانة آن نیز احساس راحتی بعد از انجام استفراغ است.
  3. 3. نباید برای خارج کردن خلط ناصالح، اخلاط بد از مسیر اندام‌های شریف کشانده شده یا عبور داده شوند.
  4. 4. زمان انجام استفراغ باید با توجه به شرایط جسمی بیمار و حاد یا مزمن بودن مرض، تعیین شود.
  5. 5. استفراغ باید فقط در حالت امتلاء انجام شود زیرا استفراغ، با دست‌اندازی به مواد حیاتی بدن، به فردی که دچار امتلاء نیست صدمه می‌رساند.
  6. 6. شخص باید دارای قوت کافی باشد زیرا ضعف، مانع رسیدن به نتیجه صحیح می‌شود. ولی گاهی خطر ترک استفراغ بیشتر از آثار منفی ضعف قوت است بنابراین در چنین مواردی، استفراغ انجام شده و سپس به تقویت قوا پرداخته می‌شود.
  7. 7. وضعیت مزاج: شدت حرارت و خشکی، یا سردی مزاج و کمی خون مانع انجام استفراغ است.
  8. 8. چاقی یا لاغری مفرط: در موارد لاغری شدید، و تخلخل و چاقی شدید استفراغ انجام نمی‌شود.
  9. 9. شرایط بیمار: مثلاً مستعد بودن به خونریزی و زخم دستگاه گوارش مانع استفراغ است.

10. سن: پیری و کودکی مانع استفراغ هستند.

11. وقت: قبض و سرمای شدید مانع استفراغ هستند.

12. آب و هوا: گرمی و سردی بیش از اندازة هوا مانع استفراغ هستند.

13. شغل: در فردی که کارهای سنگین و دشوار انجام می‌دهد و تحلیل بدنی شدید دارد (مانند کارگر حمام، نانوایی، صنایع نفت یا ریخته‌گری) بهتر است استفراغ انجام نشود.

14. عادت: برای کسی که عادت به استفراغ ندارد نباید از داروهای قوی برای استفراغ استفاده کرد.

15. استفراغ به مقداری باشد که بیمار تحمل آن را داشته باشد. تا هنگامی که مادة اضافی در حال خارج شدن است و مریض تحمل می‌کند جای نگرانی نیست، ولی اگر اخلاط دیگر نیز خارج شوند زیان‌آور است، مثلاً اگر مسهل صفرا منجر به خروج بلغم گردد یعنی در استفراغ افراط شده؛ و اگر سودا خارج ‌شود، یعنی خیلی از حدّ طبیعی خود گذشته است. در این موارد خروج خون نشانة بدیِ وضعیت و زنگ خطر است.

نکته: بروز عطش و خواب پس از اسهال یا قی دلالت بر پاکی و تصفیه بدن می‌کند.

16. انجام استفراغ از راه طبیعی و محل میل ماده: لازم است استفراغ از محلی که طبیعت به آن میل دارد و نزدیک است صورت بگیرد. به عنوان مثال تهوع با قی و دل‌درد با اسهال بهتر پاسخ می‌دهد.

17. باید توجه داشت عضوی که ماده به آن منتقل می‌شود هم با عضو درگیر مشارکت داشته باشد، هم کم اهمیت‌تر از آن باشد و هم تحمل موادی را که به آن وارد می‌شود داشته باشد، مانند باسلیق راست برای بیماری‌های کبدی.

18. استفراغ در بیماری‌های حاد و مزمن: در امراض حاد، بهتر است استفراغ پس از نضج ماده صورت پذیرد ولی در امراض مزمن واجب است پس از نضج ماده باشد. البته در مواردی که ماده از جای خود حرکت کرده و پراکنده شده است ضرر رها کردن آن بیشتر از ضرر استفراغ پیش از نضج یافتن ماده است.

19. جهت استفراغ: گاهی اوقات، جذب ماده و کشیدن آن به عضو مخالفِ پست‌تر بدون اینکه استفراغ صورت پذیرد انجام می‌شود، مانند عمل بادکش. گاهی نیز جذب به عضو مخالف نزدیک و گاهی به عضو مخالف دور صورت می‌گیرد.

20. باید از توان تحمل داروهای موجب استفراغ و به خصوص در مورد مسهل‌ها اطمینان حاصل کرد. به‌طور کلی باید از مصرف زیاد مسهل پرهیز شود و در این گونه افراد احتیاط و دقت بیشتری مبذول شود:

  1. 1. كودكان و پيران
  2. 2. افراد لاغر
  3. 3. افراد کم‌بُنیه
  4. 4. افرادي كه عضله زبان در آنها ضعيف است.
  5. 5. در افراد با غلبه خلط خون
  6. 6. افرادي كه شادي، غم يا انديشه بزرگ دارند.

روش‌های مختلف ایجاد استفراغ

روش‌های مختلفی برای استفراغ و رهایی بدن از مواد زاید وجود دارد که بسته به نوع مادة اضافی و جایگاه آن در بدن، راه‌ استفراغ آن مادّه پیشنهاد می‌شود که در ادامه بعضی از این راه‌ها و کاربردهای مهم آنها به اختصار مورد اشاره قرار می‌گیرند.

 

1. ایجاد قی (Emesis)

به خارج کردن محتویات معده (چه در اثر داروهای قی‌‌آور و چه به‌وسیلة غذا) گفته می‌شود و یکی از راه‌های پاکسازی دستگاه گوارش فوقانی و اعضای مجاور محسوب می‌گردد. امروزه کاربرد این روش در درمان بسیاری از مسمومیت‌های خوراکی و دارویی متداول است.

قی پاک کنندة معده است؛ اشتها را برمی‌انگیزد؛ و تمایل به خوردن مواد غیرطبیعی مثل گِل و غیره را از بین می‌برد.

 

2. ادرارِ بول

دفع مواد زاید ناشی از هضم دوم از طریق ادرار بول صورت می‌پذیرد و در صورتی‌که به اندازة نیاز انجام گیرد منافع زیادی به همراه دارد. ادرار بول (افزایش دادن ادرار با استفاده از مدرّ بول) در کاهش درد مفاصل و احساس خستگی و بیشتر بیماری‌هایی که رطوبت در آن نقش دارد از تدابیر مهم به شمار می‌آید.

 

3. تعریق

یکی از روش‌های پیشگیری (حفظ صحّت) و نیز درمانی، تعریق است و دفع عرق برای سلامتی ضروری است که متأسفانه امروزه به‌علت کاهش فعالیت‌های جسمی، این استفراغ طبیعی به‌خوبی انجام نمی‌شود. تعریق بر دو نوع می‌‌باشد: تعریق طبیعی، مانند فعالیت بدنی، استفاده از گرمابه؛ و دوم تعریق با استفاده از دارو.

باید توجه داشت که در حال تندرستی ایجاد تعریق پیشگیرانه از طریق دارو، زیان‌آور است، درحالی‌که ورزش با گرم کردن درون و گداختن فضولات باعث دفع طبیعی آنها از طریق تعریق می‌شود.

 

4. ایجاد و دفع ترشحات مخاطی

به رطوبت‌های غلیظ و فضولاتی که از سر به منافذ بینی راه می‌یابند، مخاط گفته می‌شود. اگر این مخاط به‌طور طبیعی خارج نشود باید با تدابیر خاص، مانند غرغره و یا ایجاد عطسه، آن را روان کرد و از بدن بیرون راند.

این روش در درمان بیماری‌های دِماغی که با سبب اخلاط غلیظ و چسبنده، مانند صرع و سکته، مفید است.

 

5. حقنه یا تنقیه (Enema)

اگر لازم باشد روده بزرگ از طریق مقعد مورد شستشو قرار گیرد یا داروی خاصی وارد روده شود این روش به‌کار می‌رود. حقنه در دفع مواد اضافی چسبنده یا تجمع‌یافته در روده‌ها کاربرد دارد.

حقنه عبارت است از فرستادن مایعات به رودة بزرگ یا رحم با وسایل مخصوص. این روش درمانی فواید بسیاری دارد و دانشمندان به آن تأکید داشته‌اند. حقنه برعکس قی، مواد را از قسمت‌های فوقانی بدن کشیده و دفع می‌کند و در درمان بیماری‌های دِماغی مانند صداع (سر درد)، دوار (سرگیجه) و صرع و سکته و همچنین در بیماری‌های کلیه، مثانه، رحم، درد مفاصل و نیز در درمان زخم و خونریزی از رودة بزرگ کاربرد دارد.

در مطالعات جدید نیز حقنه در درمان بیماری التهابی ناحیه رکتوم و سیگموئید و همچنین تجمع و سخت‌شدگی مدفوع (Fecal Impaction) اثرات درمانی قابل قبولی دارد.

 

6. زالو درمانی (Leech Therapy)

زالو به‌صورت موضعی با مکش از منطقة مورد نظر، مقداری خون را خارج می‌کند و مواد مختلفی را نیز از طریق ترشحات بزاق خود وارد بدن می‌کند.

زالو در درمان غانغاریا (گانگرن)، زخم‌های پوستی مزمن و دردهای مفصلی کاربرد دارد. امروزه اثر درمانی زالو بر نجات بافت کنده شده (به‌خصوص در جراحی‌های رپلانت گوش و انگشت)؛ استئوآرتریت زانو؛ آرتریت واکنشی (رآکتیو) به اثبات رسیده است.

 

7. فصد (Venisection)

در لغت به معنی گشودن رگ است و در طب سنتی ایران، یکی از انواع استفراغ است که از راه آن، معمولاً مقداری خون از وریدهای بدن خارج می‌شود. فصد یکی از روش‌های درمانی قوی محسوب می‌شود و با شیوه‌های مختلف و در اوقات خاص، در درمان برخی بیماری‌ها مانند افزایش غیرطبیعی خون و جلوگیری از ادم متعاقب ضربه به سر به‌کار می‌رود.

 

8. حجامت (Cupping)

عبارت است از ایجاد مکش موضعی با یک لیوان مخصوص بر روی پوست نواحی خاصی از بدن.

حجامت به دو نوعِ حجامت با شرط و حجامت بدون شرط تقسیم‌بندی می‌شود. در حجامت با شرط، با استفاده از تیغ بیستوری یا سوزن، در محل حجامت خراش‌هایی ایجاد کرده و مقداری خون خارج می‌کنند.

کاربردهای حجامت عبارت‌اند از: کاهش درد شانه، درمان تأخیر حیض (عقب افتادن پریود ماهانه) و کاهش درد مفصل زانو ناشی از استئوآرتریت. در مطالعات جدید، اثرات خوبی از آن در درمان براکی‌آلژیا و سکسکه ناشی از حوادث عروق مغزی و همچنین دردهای مفصلی و عضلانی مشاهده شده است.

 


[1]. اصطلاحاً دچار «ذَکاءِ حس» شده‌اند.

آمار سایت

بازدیدکنندگان : 7761

تلفن سفارش کتاب

برای سفارش کتاب با شماره تلفن زیر تماس بگیرید:

09195409892

نگارستان طب سنتی ایران

 

09017956905

جستجوی پیشرفته

لیست کتابهای طب سنتی

کتاب فصل

کلیه حقوق این سایت متعلق به  انتشارات طب سنتی ایران می باشد.